Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

Έχω μια πατρίδα…


(αφιερωμένο στη Νέα Κίο)


Έχω μια πατρίδα
μικρή κι αγαπημένη
που πάντα με προσμένει
να γυρίσω εδώ…
Στη θάλασσά της είδα
τη μοίρα μου γραμμένη
στα βότσαλα ριγμένη
σε τούτο το γιαλό.

Έχω μια πατρίδα
με δάκρυ ποτισμένη
στ’ αρώματα πνιγμένη
και στο στεναγμό…
Στις δύσκολες στιγμές της
ορθή κι ανταριασμένη
με μέλι ζυμωμένη
κι αλμυρό νερό.

Έχω μια πατρίδα
στις θύμησες δοσμένη,
στα πέπλα της ζωσμένη 
και στα στολίδια της…
Σε κάθε μια στιγμή της
συνήθειες φορτωμένη
στην πίκρα μοιρασμένη
και στα παιχνίδια της.

Έχω μια πατρίδα
στα μέτρα μου φτιαγμένη
σ’ ανθρώπους δωρισμένη
που την κερδίσανε…
Σε κάθε μια χαρά της
κόσμο πλημμυρισμένη
σ’ αυτούς αφιερωμένη
που έτσι την χτίσανε!


Σούλα Χαβιαρά  2010 

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2011 στη Νέα Κίο


Την Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011, στις 4 το απόγευμα, στο Πνευματικό Κέντρο Νέας Κίου, θα πραγματοποιηθεί η δεύτερη κατά σειρά αποκριάτικη εκδήλωση που είναι κι αυτή – όπως και η πρώτη -  αφιερωμένη στα παιδιά.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει :
-                              Εργαστήρι  για μικρά και μεγάλα παιδιά με θέμα «Πως φτιάχνεται ο χαρταετός»
-                              Ταχυδακτυλουργό – Διασκεδαστή – Μπαλονά
και τέλος
-                              Το τρενάκι του Ναυπλίου που θα κάνει τα παιδιά βόλτα στους δρόμους της Νέας Κίου.


ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2011 στη Νέα Κίο


Ανοίγει αύριο το πρόγραμμα των αποκριάτικων εκδηλώσεων του Δήμου Άργους - Μυκηνών στη Νέα Κίο.
Η πρώτη εκδήλωση, ένα ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΑΡΤΥ ΜΑΣΚΕ  με ΦΟΥΣΚΩΤΑ και ΚΛΟΟΥΝ θα πραγματοποιηθεί αύριο Σάββατο 26 Φεβρουαρίου, στις 5 το απόγευμα στο Κλειστό Γυμναστήριο Νέας Κίου.
Η είσοδος για τα παιδιά σ’ αυτή την εκδήλωση είναι 5€. (Στην τιμή περιλαμβάνονται χυμοί και φαγητό).


Να σημειώσουμε ότι όλες οι αποκριάτικες εκδηλώσεις των επόμενων ημερών θα πραγματοποιηθούν με τη συμμετοχή του Τοπικού Συμβουλίου, της Κοινωφελούς Επιχείρησης αλλά και όλων των φορέων της Νέας Κίου.

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


Πίτα και χορός του ΚΑΠΗ


ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΑΡΤΥ ΜΑΣΚΕ


ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2011 στη Νέα Κίο


Πέρασε κιόλας ένας χρόνος


Πέρασε κιόλας ένας ολόκληρος χρόνος από το καταραμένο εκείνο ξημέρωμα που έφυγες από κοντά μας, αξέχαστε και αγαπητέ μας φίλε και σύντροφε ΣΠΥΡΟ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ.
Εμείς ωστόσο σε νοιώθουμε πάντα δίπλα μας και κουβεντιάζουμε μαζί σου τα δικά μας, απολαμβάνοντας το σπινθηροβόλο πνεύμα σου, τις γνώσεις σου, επιστημονικές, κοινωνικές και γενικές, το χιούμορ σου και άλλα πολλά.
Προσωπικά σε συναντώ καθημερινά ανοίγοντας τον υπολογιστή μου για να απολαύσω το Καυκασιανό αριστουργηματικό κομψοτέχνημα που μου έστειλες ηλεκτρονικά πρόπερσι το καλοκαίρι μαζί με τα φιλικά σου αισθήματα και την αγάπη σου.
Όσοι σε γνωρίσαμε θα σε θυμόμαστε πάντα και θα σε αγαπάμε πολύ όπως σου άξιζε και σου αξίζει.

Ο φίλος και συντροφός σου
ΓΙΩΡΓΟΣ Ν. ΤΣΙΟΥΝΗΣ.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ-ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ


Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΟΥΖΟ...


     ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ
          ΕΝΟΡΙΑΚΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ
«ΘΕΟΜΑΝΑ – ΟΔΗΓΗΤΡΙΑ» ΝΕΑΣ ΚΙΟΥ

Πρόσκληση

Την Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011, στις 6 το απόγευμα
στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Ιερού Ναού «Αγία Ειρήνη»
θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με σκοπό την ενίσχυση 
των έργων αποπερατώσεως Αγιογραφίας Ι.Ν. Αγίας Ειρήνης.
Θα προσφερθούν παραδοσιακοί μεζέδες φτιαγμένοι
από τις κυρίες της Ερανικής Επιτροπής καθώς και ούζο.
Την εκδήλωση θα πλαισιώσει η Χορωδία Νέας Κίου
με παραδοσιακά τραγούδια
υπό τη διεύθυνση του Θεοδόση Αντωνιάδη.

Με τιμή και ευχές
Ο Πρόεδρος της Ερανικής Επιτροπής
Πρωτοπρεσβύτερος
Πατήρ Δημοσθένης Γάτσιος

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ

"Κάθε καινούργια μέρα φέρνει μαζί της μια καινούργια ελπίδα" θα έλεγε κάποιος αισιόδοξος και μάλλον θα είχε δίκιο... Κι ένας απαισιόδοξος (που θα είχε μάλλον κι αυτός δίκιο) θα έλεγε ότι κάθε καινούργια μέρα σκοτώνει την ελπίδα της προηγούμενης...
Κάπου στη μέση, βρίσκει κανείς τη φράση "Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία αλλά βαριέται πάντα πρώτη"... Κι αυτός που την πρωτοείπε   μάλλον κι αυτός έχει δίκιο...
Στο νου μου τις τελευταίες μέρες έρχεται συχνά ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Αντώνη Σαμαράκη "Ζητείται ελπίς"... Άλλη εποχή, άλλα γεγονότα, άλλοι άνθρωποι... τα ίδια προβλήματα, οι ίδιες ανησυχίες, η ίδια απόγνωση...
Μακάρι η αναζήτηση της ελπίδας στις μέρες μας να ήταν τόσο απλή ώστε να μπορούσε να ευοδωθεί με μια αγγελία στις εφημερίδες...  Ίσως όμως και να'ναι...


Σούλα Χαβιαρά


Ἀντώνης Σαμαράκης - Ζητεῖται Ἐλπίς


Ὅταν μπῆκε στὸ καφενεῖο, κεῖνο τὸ ἀπόγεμα, ἤτανε νωρὶς ἀκόμα. Κάθισε σ᾿ ἕνα τραπέζι, πίσω ἀπὸ τὸ μεγάλο τζάμι ποὺ ἔβλεπε στὴ λεωφόρο. Παράγγειλε καφέ.
Σὲ ἄλλα τραπέζια, παίζανε χαρτιὰ ἢ συζητούσανε.
Ἦρθε ὁ καφές. Ἄναψε τσιγάρο, ἤπιε δυὸ γουλιές, κι ἄνοιξε τὴν ἀπογευματινὴ ἐφημερίδα.
Καινούριες μάχες εἶχαν ἀρχίσει στὴν Ἰνδοκίνα. «Αἱ ἀπώλειαι ἑκατέρωθεν ὑπῆρξαν βαρύταται», ἔλεγε τὸ τηλεγράφημα.
Ἕνα ἀκόμα ἰαπωνικὸ ἁλιευτικὸ ποὺ γύρισε μὲ ραδιενέργεια.
«Ἡ σκιὰ τοῦ νέου παγκοσμίου πολέμου ἁπλοῦται εἰς τὸν κόσμον μας», ἦταν ὁ τίτλος μιᾶς ἄλλης εἴδησης.
Ὕστερα διάβασε ἄλλα πράγματα: τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, προαγωγὲς ἐκπαιδευτικῶν, μιὰ ἀπαγωγή, ἕνα βιασμό, τρεῖς αὐτοκτονίες. Οἱ δυό, γιὰ οἰκονομικοὺς λόγους. Δυὸ νέοι, 30 καὶ 32 χρονῶ. Ὁ πρῶτος ἄνοιξε τὸ γκάζι, ὁ δεύτερος χτυπήθηκε μὲ πιστόλι.
Ἀλλοῦ εἶδε κριτικὴ γιὰ ἕνα ρεσιτὰλ πιάνου, ἔπειτα κάτι γιὰ τὴ μόδα, τέλος τὴν «Κοσμικὴ Κίνηση»: «Κοκταίηλ προχθὲς παρὰ τῷ κυρίῳ καὶ τῇ κυρίᾳ Μ. Τ. Χάρμα εὐμορφίας καὶ κομψότητος ἡ κυρία Β. Χ. μὲ φόρεμα κομψότατο ἐμπριμὲ καὶ τὸκ πολὺ σίκ. Ἐλεγκάντικη ἐμφάνισις ἡ δεσποινὶς Ο. Ν.»
Ἄναψε κι ἄλλο τσιγάρο. Ἔριξε μιὰ ματιὰ στὶς «Μικρὲς Ἀγγελίες»:
ΠΩΛΕΙΤΑΙ νεόδμητος μονοκατοικία, κατασκευὴ ἀρίστη, ἐκ 4 δωματίων, χόλ, κουζίνας, λουτροῦ πλήρους, W.C.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εἰς σοβαρὸν κύριον δωμάτιον εἰς β´ ὄροφον, εὐάερον, εὐήλιον...
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πιάνο πρὸς ἀγοράν...
Σκέψεις γυρίζανε στὸ νοῦ του.
Ἀπὸ τότε ποὺ τέλειωσε ὁ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, ἡ σκιὰ τοῦ τρίτου δὲν εἶχε πάψει νὰ βαραίνει πάνω στὸν κόσμο μας. Καὶ στὸ μεταξύ, τὸ αἷμα χυνότανε, στὴν Κορέα χτές, στὴν Ἰνδοκίνα σήμερα, αὔριο...
Πέρασε τὸ χέρι του στὰ μαλλιά του. Σκούπισε τὸν ἱδρώτα στὸ μέτωπό του· εἶχε ἱδρώσει, κι ὅμως δὲν ἔκανε ζέστη.
Ὁ πόλεμος, ἡ βόμβα ὑδρογόνου, οἱ αὐτοκτονίες γιὰ οἰκονομικοὺς λόγους, ἡ «Κοσμικὴ Κίνησις»... Τὸ πανόραμα τῆς ζωῆς!
Δὲν εἶχε ἀλλάξει διόλου πρὸς τὸ καλύτερο ἡ ζωή μας ὕστερ᾿ ἀπὸ τὸν πόλεμο. Ὅλα εἶναι, τὰ ἴδια σὰν καὶ πρίν. Κι ὅμως εἶχε ἐλπίσει κι αὐτός, ὅπως εἶχαν ἐλπίσει ἑκατομμύρια ἄνθρωποι σ᾿ ὅλη τὴ γῆ, πῶς ὕστερ᾿ ἀπὸ τὸν πόλεμο, ὕστερ᾿ ἀπὸ τόσο αἷμα ποὺ χύθηκε, κάτι θ᾿ ἄλλαζε. Πὼς θἀρχόταν ἡ εἰρήνη, πὼς ὁ ἐφιάλτης τοῦ πολέμου δὲ θὰ ἴσκιωνε πιὰ τὴ γῆ μας, πὼς δὲ θὰ γίνονταν τώρα αὐτοκτονίες γιὰ οἰκονομικοὺς λόγους, πὼς...
Σουρούπωνε. Μερικὰ φῶτα εἶχαν ἀνάψει κιόλας στὰ μαγαζιὰ ἀντίκρυ. Στὸ καφενεῖο δὲν εἴχανε ἀνάψει ἀκόμα τὰ φῶτα. Τοῦ ἄρεσε ἔτσι τὸ ἡμίφως.
Σκέφτηκε τὴ σύγχυση ποὺ ἐπικρατεῖ στὸν κόσμο μας σήμερα. Σύγχυση στὸν τομέα τῶν ἰδεῶν, σύγχυση στὸν κοινωνικὸ τομέα, σύγχυση...
Δὲν ἔφταιγε ἡ ἐφημερίδα ποὺ ἔκανε τώρα αὐτὲς τὶς σκέψεις. Τὰ σκεφτότανε ὅλα αὐτὰ τὸν τελευταῖο καιρό, πότε μὲ λιγότερη, πότε μὲ περισσότερη ἔνταση. Σκεφτότανε τὸ σκοτεινὸ πρόσωπο τῆς ζωῆς. Τὴν εἰρήνη, τὴ βαθιὰ τούτη λαχτάρα, ποὺ κρέμεται ἀπὸ μιὰ κλωστή. Σκεφτότανε τὴ φτώχεια, τὴν ἀθλιότητα. Σκεφτότανε τὸ φόβο ποὺ ἔχει μπεῖ στὶς καρδιές.
Στὸν καθρέφτη, δίπλα του, εἶδε τὸ πρόσωπό του. Ἕνα πολὺ συνηθισμένο πρόσωπο. Τίποτα δὲ μαρτυροῦσε τὴν ταραχὴ ποὺ εἶχε μέσα του.
Εἶχε πολεμήσει κι αὐτὸς στὸν τελευταῖο πόλεμο. Καὶ εἶχε ἐλπίσει. Μὰ τώρα ἤτανε πιὰ χωρὶς ἐλπίδα. Ναί, δὲ φοβότανε νὰ τὸ ὁμολογήσει στὸν ἑαυτό του πῶς ἤτανε χωρὶς ἐλπίδα.
Μιὰ σειρὰ ἀπὸ διαψεύσεις ἐλπίδων ἦταν ἡ ζωή του. Εἶχε ἐλπίσει τότε,...
Εἶχε ἐλπίσει ὕστερα...
Κάποτε, πρὶν ἀπὸ χρόνια, εἶχε ἐλπίσει στὸν κομμουνισμό. Μὰ εἶχε διαψευσθεῖ κι ἐκεῖ. Τώρα δὲν εἶχε ἐλπίδα σὲ καμιὰ ἰδεολογία!
Ζήτησε ἕνα ποτήρι νερὸ ἀκόμα. Αὐτὴ ἡ διάψευση ἀπὸ τὶς λογῆς-λογῆς ἰδεολογίες ἤτανε βέβαια γενικὸ φαινόμενο. Καὶ παραπάνω ἀπὸ τὴ διάψευση, ἡ κούραση, ἡ ἀδιαφορία, ποὺ οἱ πιὸ πολλοί, ἡ μεγάλη πλειοψηφία νιώθει μπροστὰ στὶς διάφορες ἰδεολογίες.
Κοίταζε τὰ τρόλλεϋ ποὺ περνάγανε ὁλοένα στὴ λεωφόρο, τὸ πλῆθος... Μπροστά του, ἡ ἐφημερίδα ἀνοιχτή. Ὅλα αὐτὰ ποὺ εἶχε δεῖ καὶ πρωτύτερα: ἡ σκιὰ τοῦ καινούριου πολέμου, ἡ Ἰνδοκίνα, οἱ δυὸ αὐτοκτονίες γιὰ οἰκονομικοὺς λόγους, ἡ «Κοσμικὴ Κίνησις»...
Τσιγάρα! ἕνας πλανόδιος μπῆκε.
Πῆρε ἕνα πακέτο.
Στὶς ἕξι σελίδες τῆς ἐφημερίδας: ἡ ζωή. Κι αὐτός, ἤτανε τώρα ἕνας ἄνθρωπος ποὺ δὲν ἔχει ἐλπίδα.
Θυμήθηκε, πρὶν ἀπὸ χρόνια, ἤτανε παιδὶ ἀκόμα, εἶχε ἀρρωστήσει βαριὰ μιὰ θεία του, ξαδέρφη τῆς μητέρας του. Τὴν εἴχανε σπίτι τους. Ἦρθε ὁ γιατρὸς· βγαίνοντας ἀπὸ τὸ δωμάτιο τῆς ἄρρωστης, εἶπε μὲ ἐπίσημο ὕφος:
Δὲν ὑπάρχει πλέον ἐλπίς!
Ἔτσι κι αὐτός, τώρα, εἶχε φτάσει στὸ σημεῖο νὰ λέει:
- Δὲν ὑπάρχει πλέον ἐλπίς!
Τοῦ φάνηκε φοβερὸ ποὺ ἤτανε χωρὶς ἐλπίδα. Εἶχε τὴν αἴσθηση πὼς οἱ ἄλλοι στὸ καφενεῖο τὸν κοιτάζανε κι ἄλλοι ἀπὸ τὸ δρόμο σκέφτονταν καὶ ψιθυρίζανε μεταξύ τους: «Αὐτὸς ἐκεῖ δὲν ἔχει ἐλπίδα!» Σὰ νὰ ἦταν ἔγκλημα αὐτό. Σὰ νὰ εἶχε ἕνα σημάδι πάνω του ποὺ τὸ μαρτυροῦσε. Σὰ νὰ ἤτανε γυμνὸς ἀνάμεσα σὲ ντυμένους.
Σκέφτηκε τὰ διηγήματα ποὺ εἶχε γράψει, δίνοντας ἔτσι μιὰ διέξοδο στὴν ἀγωνία του. Ἄγγιζε θέματα τοῦ καιροῦ μας: τὸν πόλεμο, τὴν κοινωνικὴ δυστυχία... Ὡστόσο, δὲν τὸ ἀποφάσιζε νὰ τὰ ἐκδώσει. Φοβότανε! Φοβότανε τὴν ἐτικέτα ποὺ θὰ τοῦ δίνανε σίγουρα οἱ μὲν καὶ οἱ δέ. Ὄχι, ἔπρεπε νὰ τὰ βγάλει. Στὸ διάολο ἡ ἐτικέτα! Αὐτὸς ἦταν ἕνας ἄνθρωπος, τίποτε ἄλλο. Οὔτε ἀριστερὸς οὔτε δεξιός. Ἕνας ἄνθρωπος ποὺ εἶχε ἐλπίσει ἄλλοτε, καὶ τώρα δὲν ἔχει ἐλπίδα, καὶ ποὺ νιώθει χρέος του νὰ τὸ πεῖ αὐτό. Βέβαια, ἄλλοι θἄχουν ἐλπίδα, σκέφτηκε. Δὲν μπορεῖ παρὰ νἄάχουν.
Ξανάριξε μιὰ ματιὰ στὴν ἐφημερίδα: ἡ Ἰνδοκίνα, ἡ «Κοσμικὴ Κίνησις», τὸ ρεσιτὰλ πιάνου, οἱ δυὸ αὐτοκτονίες γιὰ οἰκονομικοὺς λόγους, οἱ «Μικρὲς Ἀγγελίες»...
ΖΗΤΕΙΤΑΙ γραφομηχανή...
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ραδιογραμμόφωνον...
ΖΗΤΕΙΤΑΙ τζὶπ ἐν καλῇ καταστάσει...
ΖΗΤΕΙΤΑΙ τάπης γνήσιος περσικὸς...
Ἔβγαλε τὴν ἀτζέντα του, ἔκοψε ἕνα φύλλο κι ἔγραψε μὲ τὸ μολύβι του:
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ἐλπίς
Ὕστερα πρόσθεσε τὸ ὄνομά του καὶ τὴ διεύθυνσή του. Φώναξε τὸ γκαρσόνι. Ἤθελε νὰ πληρώσει, νὰ πάει κατευθείαν στὴν ἐφημερίδα, νὰ δώσει τὴν ἀγγελία του, νὰ παρακαλέσει, νὰ ἐπιμείνει νὰ μπεῖ ὁπωσδήποτε στὸ αὐριανὸ φύλλο.


Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

Εκπαίδευση για τα ανθρώπινα δικαιώματα


     Το ΚΠΕ Νέας Κίου διοργανώνει επιμορφωτικό Θεματικό Σεμινάριο για εκπαιδευτικούς Α/θμιας Εκπαίδευσης, με θέμα:

«Εκπαίδευση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα»
αναδεικνύοντας τη  σπουδαιότητα  της εκπαίδευσης αυτής, όπως
ορίζει και η θεματική χρονιά της  UNESCO.


Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου της Νέας Κίου την Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου , το Σάββατο  19 Φεβρουαρίου  και  την Κυριακή 20 Φεβρουαρίου  2011. Αφορά στους εκπαιδευτικούς της Α/θμιας Εκπαίδευσης των νομών: ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ, ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ , Α’ ΑΘΗΝΑΣ και Δ’ ΑΘΗΝΑΣ.
Στο σεμινάριο  θα συμμετέχουν  συνολικά  (40) σαράντα  εκπαιδευτικοί.
Το πρόγραμμα του σεμιναρίου έχει ως εξής:

          «Εκπαίδευση και Ανθρώπινα Δικαιώματα»

Παρασκευή


16:30- 17:00                Εγγραφές. Χαιρετισμοί.

17:00- 17:15                Οι δράσεις του ΚΠΕ Νέας Κίου.    
                             Βλάχου Ειρήνη, Υπεύθυνη ΚΠΕ Νέας Κίου
17:15- 18:00                «Τα δικαιώματα του παιδιού» Μόσχος Γιώργος, εκπρόσωπος  του Συνηγόρου του παιδιού

18:00- 18:30               «Το δικαίωμα να ζούμε 
                                    σε βιώσιμο περιβάλλον» 
Μπαμπίλα Ελένη, Υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Εκπ/σης  
Α/θμιας  Α΄Αθήνας
18:30- 18:45                Ερωτήσεις- Συζήτηση

18:45- 19:00                Διάλειμμα- καφές

19:00- 19:30                «Ανθρώπινα δικαιώματα 
                                               και εκπαίδευση»         
                                    Γεωργόπουλος Αυγερινός, 
Υπεύθυνος Περιβαλλοντικής Εκπ/σης  Α/θμιας  Δ΄ Αθήνας

19:30- 20:00                «Προάγοντας την κουλτούρα των
     ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο σχολείο.   
             Μια μελέτη περίπτωσης» 
Δημοπούλου Μαρία,    
  Υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Εκπ/σης  Α/θμιας    Α΄Αθήνας
20:00- 20:30                «Εκπαίδευση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον μέσα από τα βιβλία 
                                      της ΚΠΑ της Ε’ και ΣΤ’ τάξης» 
Στεφανόπουλος Νίκος,
 Υπεύθυνος Περιβαλλοντικής Εκπ/σης  Α/θμιας  Δ΄ Αθήνας

20:30- 20:45                Ερωτήσεις- Συζήτηση





Σάββατο

Χωρισμός των επιμορφούμενων σε δύο ομάδες που θα παρακολουθήσουν παράλληλα τα δύο εργαστήρια.

9:00- 12:00                 
 α’ ομάδα: Το λογοτεχνικό βιβλίο ¨ένα δέντρο που έδινε¨ πηγή για παιχνίδια και δραστηριότητες σχετικά με τις αξίες ζωής και τα ανθρώπινα  δικαιώματα.
                      Μπαμπίλα Ελένη & Δημοπούλου Μαρία,
 Υπεύθυνες  Περιβαλλοντικής Εκπ/σης  Α/θμιας  Α΄Αθήνας
                                    
β’ ομάδα: Βιωματικό Εργαστήριο:Εκπαίδευση για το 
περιβάλλον και τα  ανθρώπινα δικαιώματα με αφορμή 
μια ιστορία.
Γεωργόπουλος Αυγερινός & Στεφανόπουλος Νίκος,
Υπεύθυνος  Περιβαλλοντικής Εκπ/σης  Α/θμιας  Δ΄ Αθήνας

13:00- 16:00                 ξεκούραση






16:30- 19:30               
 β’ ομάδα: Το λογοτεχνικό βιβλίο ¨ένα δέντρο που έδινε¨ πηγή για παιχνίδια και δραστηριότητες σχετικά με τις αξίες ζωής και τα ανθρώπινα  δικαιώματα.
                    Μπαμπίλα Ελένη & Δημοπούλου Μαρία,
 Υπεύθυνες  Περιβαλλοντικής Εκπ/σης  Α/θμιας  Α΄Αθήνας
                                    
α’ ομάδα: Βιωματικό Εργαστήριο:Εκπαίδευση για το 
περιβάλλον και τα  ανθρώπινα δικαιώματα με αφορμή 
μια ιστορία.
Γεωργόπουλος Αυγερινός & Στεφανόπουλος Νίκος,
 Υπεύθυνοι  Περιβαλλοντικής Εκπ/σης  Α/θμιας  Δ΄ Αθήνας

Κυριακή


9:00-10:30                   Παρουσίαση των αποτελεσμάτων των
            ομάδων, συζήτηση- αξιολόγηση


10:30- 14:00                Επίσκεψη στο πεδίο. 
                                (Παλιά πόλη Ναυπλίου)
                 

Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

Τρελές, ανάκατες σκέψεις...

Ψάχνω να βρω μια αφορμή για να χαμογελάσω... μια που οι αιτίες έχουν εκλείψει από καιρό... 
Κοιτάζω γύρω μου... Πρόσωπα μάλλον σκυθρωπά... Στενοχωρημένα...  Βαριεστημένα... Ανικανοποίητα...  Προδομένα... Παραδομένα... Αδιάφορα... Νευριασμένα... Ηττημένα... Πρόσωπα σε απόγνωση... 
Σαφώς και δεν υπάρχουν αιτίες για χαμόγελα... Τα προβλήματα πολλά, όμοια, διαφορετικά αλλά πάντα αδιέξοδα... Κι ο παρονομαστής κοινός... Η οικονομική κρίση που ρίχνει λίπασμα στα χωράφια της δυστυχίας μας... Της δυστυχίας που άλλοι την κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας κι άλλοι την ψωνίσαμε από το παζάρι της γειτονιάς μας για να'χουμε να κλαιγόμαστε... 
Αγαπημένη συνήθεια το κλαψούρισμα, δε λέω... Κι όλοι αυτοί οι "κακοί" που κυκλοφορούν γύρω μας με στόχο να μας βλάψουν, να μας πονέσουν, να μας ματιάσουν και να μας ρίξουν στα πατώματα, να μας κλέψουν το σύντροφο μας και τις γκουρμέ συνταγές μας, να ρίξουν δηλητήριο στο χορτάρι της αυλής μας για να ψοφήσει η κατσίκα μας... κι αυτοί "αγαπημένοι" είναι... 
Ας το πάρουμε απόφαση : Όταν η κακομοιριά μας δεν είναι κληρονομική πασχίζουμε με κάθε τρόπο να την αποκτήσουμε...
Άλλωστε, οι πρόγονοί μας μεγαλούργησαν... Κι εμείς, τους έχουμε φωτεινό παράδειγμα προς... αποφυγήν! Αυτή είναι η μοίρα μας και η κατάρα της ράτσας μας... Να περηφανευόμαστε για τα επιτεύγματα των προγόνων μας και να κάνουμε ότι μπορούμε ώστε να μην τους μοιάσουμε!
Γι' αυτό η Ελλάδα δεν θα πεθάνει ποτέ! Γιατί δεν θ' αντέξει να "θαφτεί" μαζί μας....

Σούλα Χαβιαρά 

ΑΡΓΟΝΑΥΤΗΣ - ΣΠΕΤΣΕΣ

Ο Α.Ο. Αργοναύτης Νέας Κίου δίνει μεθαύριο Κυριακή έναν αγώνα κρίσιμο με την ομάδα των Σπετσών και θέλει μόνο νίκη. 
Για να επιτευχθεί αυτή η νίκη, η ομάδα χρειάζεται τον κόσμο της. 
Όλοι στο γήπεδο λοιπόν την Κυριακή! 



Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!


ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΑΡΙΣΤΟΥΧΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ






Στο κατάμεστο Πνευματικό Κέντρο Νέας Κίου την Κυριακή 30 Ιανουαρίου, ημέρα των Τριών Ιεραρχών, ο Δήμος Άργους - Μυκηνών διοργάνωσε την καθιερωμένη από χρόνια (από το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ι.Ν. Θεομάνας και το Δήμο Νέας Κίου) βράβευση των αριστούχων μαθητών των Δημοτικών Σχολείων Κιβερίου, Μύλων, Σκαφιδακίου και Νέας Κίου, του Γυμνασίου Νέας Κίου, των Γυμνασίων και των Λυκείων του Άργους όπου φοιτούν παιδιά από τη Λέρνα και τη Νέα Κίο, καθώς επίσης και των επιτυχόντων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ (από τη Λέρνα και τη Νέα Κίο).
Τη βραδιά άνοιξε ο Δήμαρχος Άργους - Μυκηνών κ. Δημήτρης Καμπόσος και ακολούθησαν ο αιδεσιμολογιώτατος πατέρας Δημοσθένης Γάτσιος (ο οποίος εκπροσωπούσε και τον Μητροπολίτη μας στην εκδήλωση αυτή),  ο υφυπουργός κ. Γιάννης Μανιάτης, ο βουλευτής της ΝΔ κ. Γιάννης Ανδριανός και ο Προϊστάμενος της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Γαβρήλος.
Ομιλητής της βραδιάς ήταν ο πρώην Δήμαρχος Νέας Κίου κ. Γιώργος Μανινής με θέμα : «Η παιδεία ως συνιστώσα του Πολιτισμού».
Η εκδήλωση πλαισιώθηκε μουσικά από ένα τμήμα του Μουσικού Σχολείου Αργολίδας που ερμήνευσε σύγχρονα τραγούδια και καταχειροκροτήθηκε.
Η βραδιά έκλεισε με την απονομή των επαίνων στους αριστούχους μαθητές. Εκτός από τον έπαινο στα παιδιά προσφέρθηκε και το βιβλίο του Στέλιου – Σταύρου Καλαϊτζή «Από τον Ασκάνιο στον Ερασίνο» που εξέδωσε λίγο πριν το τέλος του χρόνου ο Δήμος Νέας Κίου.
Τη βραδιά τίμησαν με την παρουσία τους (εκτός από αυτούς που ήδη αναφέρθηκαν), οι αιδεσιμώτατοι  π. Ανδρέας Βλαχιώτης (ιερέας των Μυκηνών), π. Ιωάννης Καλαϊτζής (ιερέας της Δαλαμανάρας) , π. Ηλίας Γάτσιος (ιερέας της Νέας Κίου), ο Αντιδήμαρχος Άργους – Μυκηνών με αρμοδιότητες στις περιοχές Νέας Κίου – Λέρνας – Αχλαδοκάμπου κ. Δημήτρης Κρίγγος, ο Αντιδήμαρχος Άργους – Μυκηνών κ. Μαύρας, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι κύριοι Μπαντανάς, Χατζηγεωργίου, Κουσκούκης, Κουκουβές, Γκαργκάσουλας, Χασάπης, Λιβανός, Δούρος, οι περιφερειακές σύμβουλοι κυρίες Μελίδη και Λαπαθιώτη, ο Διευθυντής του Γυμνασίου Νέας Κίου κ. Μανιταράς, ο Διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου Νέας Κίου κ. Χρήστος Κόλλιας, ο Διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου Κιβερίου κ. Αργυρόπουλος, η Διευθύντρια του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης κα Ειρήνη Βλάχου, ο πρόεδρος και όλα τα μέλη του Τοπικού Συμβουλίου Νέας Κίου (Αθανάσιος Βάνας, Ευάγγελος Μητσάκος, Φούλη Σωφρονιάδη, Νίκος Σαρηγιάννης, Τάσος Δούκας), ο πρώην αντιδήμαρχος Νέας Κίου κ. Γιάννης Αθανασόπουλος και πολλοί γονείς και κηδεμόνες των αριστούχων μαθητών.