Τρίτη 26 Ιουλίου 2011

Στον Άγιο Παντελεήμονα...


Σήμερα Τρίτη 26 Ιουλίου, παραμονή του Αγίου Παντελεήμονα γιορτάζει το ξωκκλήσι του Αγίου Παντελεήμονα στη Δαλαμανάρα.
Αυτό το ξωκλήσι, που βρίσκεται λίγα μέτρα από την παραλιακή οδό Νέας Κίου - Ναυπλίου, νομίζω πως εμείς οι Κιώτες πάντα το θεωρούσαμε λίγο... δικό μας! Αν και διοικητικά ανήκε στην Κοινότητα Δαλαμανάρας (που σήμερα ανήκει κι αυτή στο Δήμο Άργους - Μυκηνών), η... σχέση μας μαζί του ήταν πάντα πολύ δεμένη... Ίσως "έφταιγε" γι’ αυτό, η ύπαρξη ενός παρόμοιου εξωκλησιού στην περιοχή της Κίου της Μικράς Ασίας. Η μνήμη της φυλής μάλλον δεν επηρεάζεται από διοικητικά τερτίπια...

Θυμάμαι λοιπόν, απ' όταν ήμουν παιδάκι, κάθε παραμονή του Αγίου Παντελεήμονα, η παραλιακή οδός να γεμίζει από κόσμο που πήγαινε με τα πόδια να προσκυνήσει και να βάλει το κεράκι του στον Άγιο. Άλλωστε η απόσταση από τη Νέα Κίο είναι μικρή (ενώ από τη Δαλαμανάρα για να πας στο εκκλησάκι χρειάζεσαι αυτοκίνητο). Τότε τα αυτοκίνητα ήταν πολύ λιγότερα κι έβλεπες στο δρόμο ολόκληρες οικογένειες ντυμένες με τα "καλά" τους να πηγαίνουν περπατώντας και ν' ανταλλάσσουν χαιρετισμούς κι ευχές με γνωστούς και γείτονες που είχαν πάει νωρίτερα να βάλουν το κερί τους κι επέστρεφαν...

Για τα παιδιά ήταν σίγουρα πανηγύρι... Με όλη τη σημασία της λέξης... Καταρχήν ήταν η βόλτα στην παραλιακή που γινόταν μόνο αυτή τη συγκεκριμένη μέρα του χρόνου... Κι ύστερα ήταν τα καροτσάκια με τα λογής - λογής πράγματα από τα οποία κάτι θα διαλέγαμε για να μας αγοράσουν οι γονείς μας... Άσε που μπορεί στο τέλος της βραδιάς να τρώγαμε και σουβλάκια, κάτι που εκείνη την εποχή δεν το κάναμε συχνά...

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει λίγο... Ελάχιστοι άνθρωποι πλέον πάνε περπατώντας. Οι περισσότεροι πάνε με τα αυτοκίνητα, παρκάρουν στην παραλία, ίσως να λένε και μερικά μπινελίκια αν δεν βρίσκουν μέρος να παρκάρουν κοντά στο εκκλησάκι, στριμώχνονται για ν' ανάψουν το κερί τους, υποφέρουν από τη ζέστη μέσα στην πολυκοσμία, αλλά φεύγουν ευχαριστημένοι επειδή έβγαλαν και φέτος την ...υποχρέωση...

Ο άγιος Παντελεήμονας πάντως όσο κι αν αλλάξουν οι συνθήκες, θα είναι πάντα για μας τους Κιώτες ένας τόπος προσκυνήματος...


Αναστασία Χαβιαρά

Σάββατο 23 Ιουλίου 2011

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2011 στη Νέα Κίο



Σήμερα Σάββατο 23 Ιουλίου, στις 9 το βράδυ, στην Πλατεία Δημάρχου Κατριλιώτη, το ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2011 της Νέας Κίου (που διοργανώνουν από κοινού ο Μορφωτικός Σύλλογος Νέας Κίου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Κίου και η Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Άργους - Μυκηνών) συνεχίζεται με παραδοσιακούς χορούς από την Χορευτική Ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου. 


"Ας αρχίσουν οι χοροί" είναι ο τίτλος της εκδήλωσης που περιλαμβάνει χορούς από τα Επτάνησα, τα Δωδεκάνησα, τις Κυκλάδες και τον Πόντο. 

Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011

Αποκαθήλωση...





Σήμερα, στον "τοίχο" της σελίδας  ΝΕΑ ΚΙΟΣ ΣΗΜΕΡΑ στο facebook, ένας από τους πολλούς διαδικτυακούς φίλους, ο Αλέξανδρος Κιανός, δημοσίευσε το εξής :




Κατά τη σημερινή μου επίσκεψη στο ξενοδοχείο <<Αργώ>> της Νέας Κίου, διαπίστωσα με λύπη ότι είχε αποκαθηλωθεί από το χώρο της υποδοχής η φωτογραφία της τελευταίας Ελληνίδας θεάς,της Μελίνας των Ελλήνων,του πολιτισμού και του αγώνα για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα! Η φωτογραφία αυτή είχε τοποθετηθεί από τον αείμνηστο δήμαρχο Νέας Κίου, Γιώργο Κατριλιώτη. Φαίνεται όμως ότι η νέα διοίκηση της<<Αργώ> > θέλει να ξεριζώσει οτιδήποτε θυμίζει το σπουδαίο παρελθόν αυτού του τόπου! Δεν μπορώ να κατανοήσω αυτήν την ανοησία, γι'αυτό τους παρακαλώ να μου παραχωρήσουν τη συγκεκριμένη φωτογραφία, για να μην καταλήξει στα σκουπίδια. Δεν αξίζει για τη Μελίνα μας!

Δεν θα σχολιάσω αν αυτό αξίζει ή δεν αξίζει για τη Μελίνα. Αυτό υπάρχουν άλλοι να το σκεφτούν και να πράξουν ή να μην πράξουν ανάλογα...
Εγώ θα σχολιάσω μόνο την πράξη της αποκαθήλωσης γενικότερα...
Δεν ξέρω αν είναι καλό να είμαστε τόσο συναισθηματικοί και τόσο ευαίσθητοι σ' αυτά τα θέματα αλλά και η αποκαθήλωση κάποιων πραγμάτων στο πρώην Δημαρχείο μας, πονάει...
Ευτυχώς κάποια πράγματα - που προφανώς δεν έχουν καμία αξία για τους νέους δημοτικούς μας άρχοντες - προλάβαμε και τα αποθηκεύσαμε πριν καταλήξουν στα... μπάζα! 
Κάποια άλλα, όπως η φωτογραφία του Δήμαρχου, οι εικόνες της Θεομάνας, της Τριχερούσας και των Αγίων της Κίου, το σήμα του (πρώην) Δήμου μας κλπ. πήραν σιγά - σιγά το δρόμο της εξόδου... 
Δεν θέλω να θίξω κανέναν γιατί είμαι πάνω απ' όλα ευγενής, αλλά ξέρω ένα πράγμα : αν κατουρήσεις στη θάλασσα θα το βρεις στο αλάτι...

Αναστασία Χαβιαρά